Arşiv filmleri ve fotoğraflardan yararlanan Doğa Cansız, Portekiz’deki 48 yıllık diktatörlük dönemine geniş bir perspektiften bakıyor. Bu sözsüz film; haber bültenlerini, savaş raporlarını ve propaganda filmlerini malzeme olarak kullanıyor ve yönetmen tüm bunları ustalıklı bir bütünlüğe kavuşturuyor. Film, o döneme ait korunmuş görüntüleri ön plana çıkarırken, Portekiz halkı için hâlâ hassasiyetini koruyan temalara dokunuyor. Diktatörlük dönemine uzanan bu görsel materyaller, izleyicinin düşüncelerine geniş bir alan bırakarak bugünün dünyasına dair bir yorum sunuyor.
Filmi anlamlandırmanın anahtarı, aslında kendi mottosunda gizli: Her görüntünün içinde, her zaman gizlenmiş bir başka görüntü daha vardır. Filmin temposu ve güçlü müziği, izleyiciye düşünmek için zaman tanıyor: Bir görüntünün anlamı tam olarak nerede yatar ve aslına bakılırsa, bir görüntünün içinde gerçekten kaç farklı katman gizlidir?
