Bir portre, bize bir polis rejimi hakkında ne anlatabilir? 35 yıl önce çekilmiş bir fotoğraf, artık sona ermiş bir diktatörlüğe dair neleri açığa çıkarabilir? Bugünün toplumu hakkında ne söyleyebilir? Fotoğraflar, öznelerinin hafızalarını nasıl canlandırabilir?
“48”, kurbanların hikâyeleri ve polis kayıtlarındaki fotoğraflar aracılığıyla, 20. yüzyıl Avrupası’nın en uzun süren diktatörlük yönetimi olan António de Oliveira Salazar’ın 48 yıllık rejimine bakan bir portre çalışması. Kadınlar ve erkekler, gençler ve yaşlılar, köylüler, işçiler ve burjuvalar… Diktatöre karşı yürütülen muhalefetin çok sesli bir öyküsü; baskı ve baskılama tekniklerinin hem gerçekçi hem de şefkatli bir tasviri. Fotoğrafların belgesel değeri ile hafızadaki hikâyelerin özgürleştirici gücü, bu filmde kusursuz bir uyumla bir araya geliyor.
