Ahmet Amca’nın hikayesidir bu : katır Ahmet, komünist Ahmet, muhtar Ahmet. Marmara Denizi’nde bir adanın hikayesidir: Aphisia, Avşa, Türkeli. Ahmet Durmazbilek, Avşa adasındaki Yiğitler (Araplar) köyünün muhtarı olduğu yılların ardından, sol görüşleri nedeniyle dışlandığı 1980 darbesi sonrası kendisine sığınak kıldığı bir bahçede ekolojik tarım yöntemleri üzerinde çalışarak tamamlar hayatını. Üzüm bağlarının, badem, zeytin ağaçlarının süslediği, rüzgarların temizlediği cennet gibi bir doğa, beton döküntüleriyle, tatilci atıklarıyla, deniz kirliliğiyle gözlerinin önünde çürürken sığındığı bahçesine giren tatilciler “patronunu çağır bana” diye taciz edecektir onu. Ama iyi şeyler de olacaktır: doksanlarda tanıştığı çevre aktivistinin, dostu, ustası olacaktır mesela, bildiklerini ona aktaracaktır. 70’lerde tanıştığı bir yazarın romanında yerini bulacaktır. Yine o yıllarda adada tiyatro yapmış bir oyuncunun hafızasına kazınacaktır. Ölümünden bir süre önce kendisiyle görüşmelerimizi bir belgesel fikriyle kayda geçirdik. Bugün onun değerlerini sürdürmeye çabalayan oğlunu ve artık sadece kötü yapılaşmadan değil Marmara denizindeki musilajdan da etkilenen adayı merkeze koyarak hikayesini yeniden düşünmenin Türkiye’nin geçirdiği dönüşümle ilgili ipuçları da verebileceğini düşünüyoruz.
