Yön./Dir. Çayan Demirel
Türkiye/Turkey, 2009, 97'

12 Eylül 1980 askeri darbesinden 1984 yılına kadar geçen süreci, Diyarbakır Cezaevi’nde yaşayanlar ‘vahşet yılları’ olarak tanımlıyor. Diyarbakır Cezaevi’nde insan aklının tasavvur edemeyeceği işkence uygulamaları sonucu 32 kişi yaşamını yitirmiş, yüzlerce insan sakat kalmış ve binlerce hayatın seyri değişmiştir. Bir toplum için kutsal olan bayrak ve ulusal marş, bu cezaevinde yaşayanlar için bir baskı ve işkence aracına dönüşmüştür. Belgesel, 1980-1984 yılları arasında uygulanan sistematik işkenceleri tanıkların anlatımıyla aktarmaktadır. Yaşananların ardından Diyarbakır 5 Nolu Cezaevi’nin üzeri kapatılmışsa da,  30 yıl sonra hala ‘Kürt Sorunu’nun ve ‘Türk Sorunu’nun devam ediyor olması, sağlıklı bir toplum yaratmak için artık yaşananlarla yüzleşme ve en önemlisi hesaplaşma zamanının geldiğini gösteriyor. 

Convicts at Diyarbakır Prison name the years from the military coup on September 12, 1980 to 1984 as ‘’ferocity period’’. Here, due to unimaginable torture and abuse, 32 people lost their lives, hundereds were maimed and thousands of lives were changed permanently. The flag and the national anthem which are sacred for a nation have become a tool for oppression and torture. This documentary exposes the systematic torture that took place in this prison between 1980 and 1984 via testimonies of witnesses. Although Diyarbakır Prison Nr. 5 was closed after all that has happened, the fact that the ‘’Kurdish problem’’and the ‘’Turkish problem’’ still persists, demonstrate that in order to create a healthy society, it is time to face, and most importantly to get even with the past.