“Bu Ne Güzel Demokrasi!”  filminin gösterimi için Bursa İpek Yolu Film Festivali’ne davet edildik. Otel,  konuklara verilen çantalarda yer alan kataloglar ve bilgi notları, gösterim ve yemek mekanlarına ulaşım güler yüzlü görevliler tarafından gayet iyi organize edilmişti.
Ancak tıpkı belgesel bölümünün ana başlığı gibi “Gerçeği Söylemek Gerekirse”...

- Kalışımız süresince belgesel bölümünden ve dolayısıyla o bölümün konuklarından sorumlu kimseyi göremedik.

- Filmler Bursa Kent Müzesi’nin gösterim salonunda gösteriliyordu. Müze veya gösterim salonu girişinde orada o gün film gösterimi olduğuna dair bilgi veren hiçbir yazı, tabela veya broşür yoktu. Salonda filmlerin gösterilmesinden sorumlu olan teknisyen dışında bir festival görevlisi de yoktu. Ziyaretçilerin müze güvenlik görevlisine “Bugün hangi film var? Kaçta? Adı ne? Konusu ne?” diye sorduğuna bizzat tanık olduk ve o günün programı ve filmleri hakkında bizzat bilgi verdik!

BELGESEL GAZETE: Mumia'dan Yılmaz'a: Hatırlamak için! Sahi, "Hangi İnsan Hakları?" IDFA 2009: Keşifler ve ustalar "12. kez 1001"den notlar Tanıma, dinleme, paylaşma ihtiyacı Görüntüyü baş tacı eden festival Muhalif olmanın hafifliği Tüm yazılar için >>> BÜLTENLER: Şubat 2010 Ocak 2010 Aralık 2009 Kasım 2009 Ekim 2009 Eylül 2009

- Filmleri sunan, tanıtan bir festival görevlisi olmadığını gördük. Filmimizin gösterim saatinde teknisyen arkadaştan “soru cevap seansı olmayacağı” bilgisini de orada öğrendik. “Peki, biz yönetmen olarak neden buradayız?” diye sorduk. Mantığımızın bize verdiği cevap gereği gösterim öncesi seyirciye kendimizi ve filmimizi tanıttık. Seyirciler bu tavrımızdan memnun olduklarını söylediler. Film bitiminde de seyircilerin sorularını dışarıda cevapladık.

Bir yönetmen niye film festivaline gider? Festivallerde mesele sadece bolca filmin seyirciye izletilmesi ise, bu kadar masraf edip, insanları başka şehirlere taşımanın anlamı nedir? Yine de festivalin hakkını yemeyelim, kurmaca filmlerin Bursa’ya davetli yönetmenleri filmlerinin ardından bolca konuştular izleyicileri ile… Yönetmen oradaysa seyirciyle buluşturulması hem seyircinin, hem de yönetmenin en doğal hakkıdır elbette. İyi de belgesel yönetmenleri ve izleyicileri bu haktan niye mahrum kalsın? Üstelik belgesel filmlerin yapım amacı işledikleri konuları tartışmaya açmak, bir deliğe tas atıp toplumun bu konularda düşünmesini sağlamaktır. Çevreden, kadın haklarına, ana akım medyanın görmeyi reddettiği grevlere kadar hepimizin hayatını doğrudan ilgilendiren güncel konularda bu kadar belgesel varken, bazılarının yönetmenleri de kalkıp oralara kadar gitmişken neden seyirci ve yönetmenin doğrudan iletişime geçmesine aracı olmaz bir festival?

Festivalde kurmaca film ve konuklarına paneller, söyleşiler düzenlenirken belgeselin yine ikinci sınıf muamele görmesi gerçekten üzücü. Biz yönetmen ve yapımcılar bu tür yaklaşımlardan dolayı festivallere filmlerimizi vermekten yavaş yavaş vazgeçeceğiz belki de. Ama bir de kendinizi bir belgesel seyircisinin yerine koyun. Yönetmen ve yapımcıları dinlemek, onlara soru yöneltmek istiyorsunuz; e festivaller de zaten bunun için var; ama nedense bu en basit talebiniz gerçekleşmiyor. Neden? Cevabını biz de bulamadık.

22.11.2009